Groene specht

Veel van de lezers zullen wel weten dat ik een vogelaar ben, of zoals een woordenboek omschrijft: “iemand die zijn vrije tijd doorbrengt met het bestuderen van vogels”. Nu al ruim 40 jaar en deze hobby is de belangrijkste reden waarom ik biologie ben gaan studeren. Zoals het een goed vogelaar betaamt, houd ik ook vogellijsten bij van vogelsoorten die ik gezien heb. Jaren geleden heb ik er zelfs een Stukje Natuur aan besteed.

Sinds ik in Koekange woon, houd ik een speciale vogellijst bij van de soorten die ik in de buurt van Koekange heb waargenomen. Deze Koekange-vogellijst vul ik ook aan met de soorten die ik op de racefiets naar mijn werk in Meppel voor het eerst hoor of zie. In mijn eerste jaren in Koekange kwamen daar regelmatig nieuwe soorten bij, maar de laatste jaren stokt het aantal nieuwe soorten. 

Onlangs kwam ik vlak bij Rogat weer eens een nieuw soort voor mijn Koekange-vogellijst tegen. Vlak bij de sluis, aan de noordzijde van het Hoogeveense Kanaal, hoorde ik de groene specht. Zijn geluid is voor een kenner onmiskenbaar. Het is een helder geluid, wat het beste te omschrijven is als lachen (of uitlachen, het is maar net hoe je ertegenaan kijkt). In tegenstelling tot de andere spechten in Nederland, roffelt de groene specht niet of nauwelijks. Daarnaast zoekt hij voor een groot deel van zijn voedsel op de grond, terwijl andere spechten zich voornamelijk voortbewegen langs de stam van een boom op zoek naar voedsel.

Als vogelaar is het altijd de moeite waard om de groene specht op te zoeken. Het is namelijk een zeer kleurrijke vogel. De rug is mosgroen, met daaronder een geelachtige stuit en een zwarte staart. De buikzijde is licht grijsgroen en zijn kop bestaat uit een rode kruin met een zwart masker. Het mannetje heeft een rode, zwartomlijste baardstreep, terwijl deze bij het vrouwtje is geheel zwart is.

Verschenen 3 september 2014