Roerdomp

In de jaren negentig woonde ik een aantal jaren in Engeland. Mijn vrouw verdiende de kost en naast mijn huishoudelijke taken besteedde ik mijn tijd vooral aan fotografie, fietsen en natuur. Zo was ik, op vrijwillige basis, beheerder van een natuurterrein van de Lancashire Wildlife Trust en hielp ik mee bij het Engelse kerkuilproject.

Uiteraard is Engeland verschillende natuurreservaten rijk. Een van de mooiste natuurgebieden, niet al te ver van mijn toenmalige woonplaats, is het vogelreservaat van Leighton Moss, ten noorden van Lancaster. Het is het grootste rietveld in noordwest Engeland en is vooral bekend omdat de roerdomp er broedt. Maar niet alleen de roerdomp, ook bijzondere vogels als het baardmannetje, de waterral en de kluut komen er voor. En wat te denken van de otter, in Nederland zeer zeldzaam, in Engeland gelukkig nog in redelijke aantallen.

In dit natuurreservaat zag ik de roerdomp voor het eerst van mijn leven. Mijn Engelse vriend en ik zaten in een schuilhut al een tijdje naar een jagende otter te kijken, toen deze mysterieuze vogel langs kwam vliegen. Want vliegend is deze vogel normaal gesproken het beste te zien. Hij houdt zich namelijk vooral op tussen de rietstengels, op jacht naar prooien in en op het water. Daarnaast is de roerdomp een meester in camouflage, met name als hij zich bedreigd voelt. Hij houdt dan de paalhouding aan, zodat zijn lichaam als het ware verdwijnt tussen de rietstengels.

Hoewel nauwelijks zichtbaar, de roerdomp verraad zijn aanwezigheid door zijn roep. Het is een laag en diep “whoemp”, dat doet denken aan het geluid van een misthoorn en is tot op kilometers afstand te horen.

De beste kans om een roerdomp te zien is tijdens een strenge winter. Normaal gesproken zal de roerdomp zich tussen de rietstengels ophouden, echter als het streng vriest en het water stijf bevroren is, dan kan hij daar weinig voedsel vinden. Hij is dan genoodzaakt om een meer open terrein op te zoeken.

Verschenen 4 februari 2015