Das

Elke woensdag valt er bij veel inwoners een dik pretpakket in de brievenbus. In het pakket zitten vooral veel reclamefolders, maar ook deze Koegang. Verder een paar weekbladen, zoals Da’s Mooi. Echter wanneer je de titel van dit weekblad uitspreekt tegenover een buitenstaander, zou hij bijna kunnen bedenken dat het een toeristenfolder is of een blad over het prachtige zoogdier.

Dat laatste is niet ondenkbaar, de das neemt de laatste jaren in aantal weer toe. Waren er in de jaren tachtig van de vorige eeuw nog ongeveer 1200 exemplaren, tegenwoordig ligt het aantal rond de 6000. Daarnaast staat dit zoogdier steeds meer in de belangstelling, getuige het feit dat 2015 is uitgeroepen tot het jaar van de das. Er is zelfs een speciale website www.volgdedas.nl, waarop men sommige activiteiten van een dassenfamilie kan volgen. Deze familie woont in een dassenburcht, gelegen in een ontoegankelijk natuurgebied van Staatsbosbeheer in Drenthe. Zo’n dassenburcht bestaat uit de netwerk van gangen en kamers, alles met hun krachtige voorpoten zelf gegraven. In de burcht verblijven in het algemeen drie tot zes dassen. De bewoners houden hun verblijf altijd netjes, zo ontlasten zij ver buiten de burcht op speciale plekken en brengen geen voedsel naar binnen.

De das behoort tot de familie van de marterachtigen, waartoe de wezel, hermelijn, bunzing, steenmarter en de otter ook behoren. Formeel is hij dus een roofdier. Echter hij heeft een nogal luidruchtige manier van voedsel verzamelen, waardoor potentiele slachtoffers tijdig een goed heenkomen kunnen zoeken. Zijn voedsel bestaat dan voornamelijk uit regenwormen, die hij 's nachts in weilanden en open gebieden opspoort. Verder staan bosvruchten, gevallen fruit, noten, eikels, knollen, maïs, koren, paddenstoelen, knaagdieren, slakken, kevers en hommel- en wespenbroed op zijn menu.

Het herkennen van een das is absoluut niet moeilijk. Het is een redelijk groot en grijs dier met een opvallende zwart-witte kop. Wat wel lastig is om hem daadwerkelijk te zien. Het is een nachtdier en daarbij erg schuw. Ik ben daarom nog steeds een beetje jaloers op mijn dochter. Zij zag laatst op weg naar haar school in Meppel een das lopen.

Verschenen 21 oktober 2015