Houtsnip

Zelfs na de invoering van de euro hoor je nog regelmatig mensen over de gulden praten. Er zijn zelfs personen die een bedrag nog omrekenen naar de gulden. Persoonlijk is er voor mij ook een reden om weer terug te gaan naar het guldentijdperk. De bankbiljetten die we toen gebruikten vind ik nog steeds de prachtigste die ooit gemaakt zijn. Vooral het bankbiljet van honderd gulden sprak mij als vogelaar aan, er stond een watersnip op.

Als vogel zie je rond deze tijd van het jaar de watersnip niet zo vaak als zijn grotere “broer” de houtsnip. Zeker nu de dagen met vorst er aankomen, is de houtsnip wat vaker zichtbaar. Dat komt omdat de houtsnip in feite een bosvogel is en niet, zoals de watersnip, de natte en modderige plekken opzoekt voor zijn voedsel. Bij vorst wil de houtsnip nog wel eens in een tuin of park verschijnen, vooral als het een groot terrein is met een humusrijke bodem. Gezien zijn lange snavel nuttigt hij wel hetzelfde soort voedsel als de watersnip. Op zijn menu staan vaak regenwormen, maar daarnaast gaat een breed palet aan kleine diertjes naar binnen, zoals kevers, oorwormen, duizendpoten, spinnen, naaktslakken, bloedzuigers en pissebedden. Hij zoekt zijn voedsel voornamelijk op de tast, door met zijn lange snavel te boren in de zachte (bos)grond.

Hoewel de houtsnip zich in de winter vaker vertoont, broedt hij ook in ons land. Vrijwel altijd in de grotere boscomplexen. Die moeten minimaal tien hectare groot zijn, liefst met enkele open plekken, plaatselijk een natte bodem en een dikke humuslaag. In zeer droge bossen op zandgronden is hij minder vaak te vinden, daarentegen in uitgestrekte landgoedbossen juist vaker. Jammer genoeg heeft hij een nachtelijke levenswijze, dus de kans op een ontmoeting is gering. Behalve in de winter natuurlijk, vooral als er ook nog een pak sneeuw ligt.

Hopelijk komt er binnenkort een eurobiljet met een vogel erop afgebeeld. Kan ik alsnog proberen om miljonair te worden, in het guldentijdperk is mij dat met de snip niet gelukt.

Verschenen 4 september 2019