Evolutie tuinslak

Op Twitter volg ik verschillende personen met allerlei interesses, variërend van natuur tot humor. Laatst kwam ik een bericht tegen met enige humor. De persoon in kwestie had een slak doodgetrapt, omdat deze slak al de hele dag voor zijn voeten had gelopen. Nu weet iedereen dat slakken niet bekend staan om hun snelheid, 10 meter per uur schijnt hun maximumsnelheid te zijn. Daar ligt Max niet wakker van.

De evolutie van dieren en planten staat ook niet bekend om zijn snelheid. Die is niet eens te meten in een lengtemaat per tijdseenheid. In het algemeen gaan daar vele duizenden jaren overheen. In ieder geval niet iets van een paar jaar.

Een aantal Nederlandse onderzoekers, waaronder medewerkers van Naturalis uit Leiden, hebben gekeken naar de verandering in kleur van het huisje van de gewone tuinslak. De onderzoekers kregen daarbij hulp van het publiek. Die konden foto’s opsturen van tuinslakken in hun tuin. Uiteraard was de locatie, waar de foto genomen was, ook van belang.

Het resultaat van dit onderzoek was dat tuinslakken op warmere plekken gemiddeld lichter van kleur waren en dat het aandeel gele tuinslakken groter was op plekken met een hogere temperatuur. Lichtere tuinslakken kunnen beter tegen warmte en droogte dan hun donkere soortgenoten. Met name de kleur geel weerkaatst het meeste zonlicht, waardoor deze tuinslakken minder snel opwarmen. Gele tuinslakken op warmere locaties hadden bovendien vaker banden aan de onderkant van hun huisje en minder aan de bovenkant.

Die warmere locaties zijn vooral te vinden in en rondom het stadscentrum van grote steden. Een combinatie van opwekking, reflectie en het opvangen van warmte door de vele stenen en betonnen gebouwen aldaar. Aangezien tuinslakken, door hun beperkte mobiliteit, gebonden zijn aan de locatie waar zij zich bevinden, moesten zij zich snel aanpassen aan hun omgeving. Al met al een geval van een snelle en efficiënte evolutie.

Verschenen 18 september 2019