Holwortel

Komt er een blinde man bij de bakker en vraagt aan de dame achter de toonbank: “Mag ik tien maanzaadbolletjes?” Tevreden met een papieren zak vol bolletjes loopt de man de bakkerij uit. De volgende dag komt hij weer, wederom met dezelfde bestelling. Op de derde dag vraagt de dame terloops: “Je bestelt elke keer tien maanzaadbolletjes, vind je die zo lekker?”. “Niet per se,” antwoordt de blinde man, “maar de verhaaltjes op de bovenkant vind ik zo leuk.”

Dat maanzaad op die bolletjes is natuurlijk niet afkomstig van onze maan, het is het zaad van de bolpapaver. Deze plant komt in ons land van nature niet voor, maar wordt op commerciële basis op enkele akkers verbouwd. Tevens komen siervarianten van de bolpapaver in menig tuin voor. In de natuur komen wel verwanten van deze plant voor. Denk hierbij vooral aan de klaproos, die op bijna elk braakliggend terrein wel te vinden is.

Een veel minder bekend familielid van de bolpapaver is de holwortel. Daarvoor hoef je vanuit Koekange geen lange of ingewikkelde reis te ondernemen. Deze plant groeit uitbundig op het landgoed Dickninge, even buiten De Wijk. Op dat landgoed groeit het als een stinsenplant, dat wil zeggen dat hij daar door de toenmalige bewoners is aangeplant. Net over de grens komt hij wel van nature voor, zoals in het Teutoburgerwoud. Wil je hem echter gaan bekijken, wees er dan snel bij. Het is een vroege bloeier, die in de zomer al nagenoeg is verdwenen.

De naam ontleent deze plant logischerwijs aan zijn holle wortel. Verder heeft hij blauwgroene bladeren, die als een rozet rond de bloemstengels staan. Hierop komen meerdere bladeren voor en bovenin bloeien de paarsrode of witte bloemen. De bloembladeren zijn deels vergroeid en vormen een soort buisje. Omdat de nectar redelijk diep verborgen in dat buisje verstopt zit, willen hommels nog wel eens een gaatje bijten aan de zijkant daarvan. Handig voor de hommel, helaas niet voor de holwortel.

Verschenen 18 maart 2020