Eikennachtkever

Het is al bijna een halve eeuw geleden dat in mijn middelbare school afrondde en daarna biologie kon gaan studeren aan de toenmalige Landbouwhogeschool Wageningen. Mede daardoor staan deze Stukjes Natuur nu in de Koegang. Ik zat indertijd op het VWO en niet op het gymnasium. Immers in heb geen talenknobbel, dus de extra vakken Latijn en Grieks zag ik niet zitten. Die talen vond ik meer iets voor aanstaande artsen, die gebruiken met enige regelmaat allerlei Latijnse en Griekse termen.

Jammer genoeg bleek tijdens mijn biologiestudie dat ook daar Latijn en Grieks werd gebruikt. Niet zoveel als bij een medicijnenstudie, maar toch. Dus ik ontkwam er niet aan. Gelukkig kon ik beschikken over het boekje "Technische termen", waarin de meeste Latijnse en Griekse termen opgenomen zijn. Bovendien heeft elk levend organisme, dat bekend is bij de wetenschap, een Latijnse naam. Natuurlijk heeft ieder land voor nagenoeg elk organisme een naam in hun eigen taal. Want om landgenoten op te zadelen met Passer domesticus voor de huismus is niet zo handig.

Nu staat hierboven dat nagenoeg elk organisme een Nederlandse naam heeft, vooral als dat organisme hier algemeen voorkomt. Echter een goede bekende van mij, werkzaam als boswachter en natuurdocent, kwam onlangs in het bos meerdere insecten tegen, waarvan er geen Nederlandse naam bekend is. Het betrof een kever met de Latijnse naam Nalassus laevioctostriatus. Omdat hij nergens een Nederlandse naam kon vinden, heeft hij er zelf een verzonnen. Gezien de levenswijze van deze kever kwam hij uit op de eikennachtkever.

Deze ovale, zwartbruine kever van ongeveer één centimeter lengte leeft voornamelijk onder de losse schors van oude eikenbomen. Daar voedt hij zich met groene algen en ander organisch materiaal. De larven van deze kever voeden zich daar ook mee. Zij leven echter meestal in vochtige grond in de buurt van rottend hout. In het voorjaar komen de ontpopte kevers ’s nachts tevoorschijn op te paren.

Verschenen 1 april 2020