Gekraagde roodstaart

Dat veel vogels kleurrijker zijn dan de zoogdieren is zeker geen groot nieuws. Het is een van de redenen waarom er in de natuur zoveel mensen met verrekijkers rondlopen. Vogelaars is een ander benaming voor dit soort lui. Zelf behoor ik ook tot deze groep. De goudvink, met zijn prachtige roodroze borst, was de aanleiding om mij in vogels te gaan verdiepen. Dat was tijdens mijn jeugd, toen ik nog op de boerderij van mijn ouders in de Noordoostpolder woonde.

De goudvink broedde helaas niet in de singel rond onze boerderij, dat deed de gekraagde roodstaart indertijd wel. Het mannetje is misschien nog wel kleurrijker dan de goudvink. Hij heeft een oranje borst en een zwart gezicht, waarboven zich een witte wenkbrauwstreep bevindt. De rug en kruin zijn grijs en uiteraard heeft hij een rode staart. Qua gedrag is hij niet zo geheimzinnig als sommige andere vogels, hij laat zich geregeld zien. Komt mede omdat hij op rondvliegende insecten jaagt, die hij regelmatig vanaf een grasveldje oppikt.

In de vele jaren na mijn eerste ontmoetingen met “onze” gekraagde roodstaart, kwam ik hem sporadisch nog wel eens tegen. Jammer, want het blijft een prachtige vogel om te zien. Dat veranderde in de zomer van 2020. Dat jaar was een rondreis naar IJsland gepland om daar een paar weken naar vogels te kijken. Ik wilde daar onder andere de giervalk zien. Helaas ging die reis door de coronacrisis niet door, dus moest er een alternatief komen in eigen land. 

Aangezien ik in het verleden met mijn vrouw regelmatig in het Nationaal Park Lauwersmeer geweest ben (mijn schoonouders hadden daar een zomerhuisje), leek dat een goede keuze. De vakantieparken waren net weer open en we konden een huisje in het Natuurdorp Suyderoogh huren. Tot mijn grote verbazing “struikelde” ik daar over de gekraagde roodstaarten. Alleen al op dat park broedden er tientallen paren. Vanaf mijn bank zag ik er regelmatig eentje op onze schutting. Wat een genot.

Verschenen 16 september 2020