Zomertortel

Degene die regelmatig dit Stukje Natuur lezen, zullen zo langzamerhand wel weten dat ik voor Natuurmonumenten gids ben op het Dwingelderveld. Nu kreeg ik deze zomer de gelegenheid om voor een andere organisatie als vrijwillige vogelwachter op te treden. Voor Staatsbosbeheer mocht ik samen met mijn vrouw de laatste week van augustus een week lang toezicht houden bij de Slufter op Texel.

De Slufter is een uniek en beschermd natuurgebied dat tussen twee duinenrijen ligt en in open verbinding staat met de Noordzee. Tweemaal daags loopt dit gebied bij vloed deels vol, bij noordwesterstorm kan het gebied zelfs geheel volstromen. Door deze invloed van eb en vloed is daar een soort kweldergebied ontstaan met bijzondere planten. Uiteraard zitten er allerlei bijzondere vogels, waarvan sommige hier zelden of nooit langsvliegen.

Op gegeven moment zag ik op de drooggevallen slikken de volgende vogels vlak bij elkaar: goudplevier, zilverplevier, wulp, regenwulp, grutto en roze grutto. Daarnaast onder andere bonte strandloper, bontbekplevier, kanoet en lepelaar. Er was echter één vogel die mijn hart extra deed kloppen, de zomertortel. Niet eentje, maar een paartje. Ze zaten overigens niet op de kwelder, maar in enkele struiken in de duinen.

Het was niet zo dat ik de zomertortel nog nooit had gezien. Sterker nog, toen ik als vogelaar begon in de jaren zeventig, vlogen ze algemeen rond in ons land. In de vele jaren daarna kwam de Turkse tortel vanuit Zuidoost-Europa opzetten en daarnaast schoten jagers in de zuidelijke Europese landen op de zomertortel. Het is namelijk een trekvogel en vliegt elk jaar naar Afrika om aldaar te overwinteren.

De laatste jaren gaat het niet goed met de zomertortel en die idiote Fransen mogen jammergenoeg nog steeds op de inmiddels zeldzame trekvogel schieten. Deze eeuw had ik hem dus nog niet gezien. Gelukkig zag ik hem deze zomer op Texel weer. Daar komt bij dat het een paartje was, dus er is nog steeds hoop.

Verschenen 6 oktober 2021